UMUT VE YAŞAM

0
51

Hepimiz bir gün öleceğimizi bile bile hala yaşamaya çalışmıyor muyuz? Mutluluklarımızı,hüzünlerimizi,acılarımızı bunlardan beslenerek yaşamıyor muyuz ? Dünyada kaç kişi ölmeyeceğini bilmeden yaşıyor ki ? Aksine insanların üzüntülerinden ya da mutsuzluklarından beslenerek yaşıyorlar..Ne kadar tuhaf.. Bir insan kendi için umut ederek değil de başkasının kendime biçtiği umut dünyasının Altına sığınarak ondan beslenerek yaşaması? Peki sen kendin kendi umutların için ne yapıyorsun diye sordun mu kendine ? Beklentiler ve çıkarlar umutlar ve umutsuzlar bunlara rağmen hala yaşayabiliyorsak ve hala aynı mutluluğu yaşayabiliyorsak biz çok şanslı insanlarız.Çünkü bir gün öleceğimizi bildiğimiz halde hala çalışıyorsak umut bizim yaşam enerjimiz olmuştur. Umut yaşam enerjimiz olduysa peki neden sürekli umut etmeyi bırakıyoruz ? Umutlarımızın peşinden gitmeye mi korkuyoruz yoksa? O yolda kırılıp dökülmeye incinmeye yada savaşamayacağımızı düşündüğümüz için mi yoksa ? Bazı şeylerin cevabı olmaz yada o cevapları bulmaya gücümüz yetmez ama her ne kadar umut etmek kırıp üzse de yıksa da bazen savaşmaya değer oluyor..Çünkü tutsak oldukça korkak umut ettikçe özgür oluyoruz… Özgürlüğümüzü kimse kısıtlamak istemez kendimiz bile.. Özgürlük mutluluktur özgürlük mutluluk olduğu kadar onun verdiği yarattığı umutta mutluluktur…Her umudun başında bir korku varsa o umudun içinde ki mutluluğu özgürlüğü arttıracak olacanda bizleriz… Yani aslında her şey önceden bitmiş ama yeni başlıyor gibi olmalı yürüyeceğimiz en iyi olarak bile umut etmeliyiz çünkü unutmamalıyız biz nasıl devam edip umut edersek o şekilde anılmaya devam ederiz