Bazen

0
25

Bazen bazı şeyler o kadar “bazen” olurlar ki onları kovalamazsan hep bir yanının yarım kalacağından korkuyorsun. Cesaret edip olmayacak dualara hatimler indirip kovalıyorsun bazen, oldurmaya çalışmak için…
Normal bir insan olmak istiyorsun bazen…
Bazen oluyorsun, ya da olduğunu sanıyorsun…
Bazen yanılmadığın için kendine kızıyorsun…
Yanılmak istiyorsun bazen.
Bazen kıyamıyorsun…
Binlerce savaş görmüş kana bulanmış pislenmiş beyin hücrelerini karşında duran saf masum pırıl pırıl bir çift göze yöneltiyorsun…
Bazen neyi neden yaptığını söylemene gerek kalmadan ne niyetle yaptığını gözlerindeki yıllanmış hüzünden anlamasını bekliyorsun, anlamayacağını bildiğin halde…
İnsanların değer verdiği çoğu şeyin senin için ne kadar değersiz olduğunu ve neden değersiz olduğunu anlamasını bekliyorsun.
Bazen gidiyorsun, sırf gitmiş olmak için.
İşte o “gidiş”te ihale sana kalsın diye olmadığın biri olabiliyorsun.
İnsanlar hep kendi adına bir şeyler isterken sen kendine olumsuzluklar yükleyip yükü karşıdan alıyorsun…
Giderken bile kibar, centilmen ve fedakar…
Bazen geceler boyu susmak istiyorsun… Oysa susmakta bir an’a ait.
Bazen bir ömür sevmek istiyorsun da oysa bilmiyorsun ki sevmek de bir an’a ait.
Bazen sadece bir an’ı sayfalarca yazmak istiyorsun da bazen bakıyorsun sen zaten o an’ı yazmışsın çoktan, hem yazıp hem oynamışsın…
Bazıları sonsuz hayat planının içinde kaybolup gider.
Bazıları kayıp planlarının içinde sonsuz hayat bulurlar…
Damağındaki küçük çizik dilinle oynamasan da geçmez bazen…
Hayat planını diline bırakıp sonsuz çizik olmak istesen de olamıyorsun…
Hem bazen sen evrenin herhangi bir yerinde var olmak dahi istemiyorsun.
Her şeyin başı ateş… Sigaranın ucundaki tütünleri dumana çeviren ateş bu.
Bazen sigarayı bırakmak istiyorsun da…
Bazen sen zaten sigara içmeye gidiyorsun…