GÜLÜŞE ÖDENEN BEDELLER

0
146

Bir adam, donmuş kalmıştı. Öylece duruyor bakıyordu karşısındaki renklere; renkler güzeldi ama yeşili can alıcıydı. Resimdeki renklerin sanatçısı ise alaycı bir tavırla gülüyordu. Bir gülüşün bir ömre bedel olacağını bilmiyordu, izleyense gözlerinde boğuluyordu. Gözler ise kendisinde boğulanın acısını yüklenmişti, öksürüğü nefesini kesiyordu.

Bir gülüşün hayatı nasıl etkileyeceğini Kerry de bilmiyordu, ciğerlerine dolan sudan kurtulmak için üzerine basıp çıkan adamın ayağını yüzünde hissedince anladı. Yine de ümit etti, geri dönecekti. Ancak giden, bütün sorumluluğu ona yükledi, artık yükü daha ağırdı. Kara Su’ya gömüldü, çıkamadı.

Fark eder miydi oysa karaymış, maviymiş suyun rengi; Koca Yusuf da o masmavi sulardan çıkamadı. Çünkü bir kere gülmüştü okyanus ötesine geleceğini söylerken. Bilemezdi, batan gemiden kurtulanların koca gövdesini görünce sandala tutunmaması için baltayla ellerini keseceğini… Oysa karaya kadar tek başına kürek çekecekti.

Nadia ise beklemiyordu birinin onu nefret dolu yaratıkların arasından kurtaracağını, şaşkındı ama rahatladı. O rahatlığı hissedince kaçıverdi dudağından ve gülümsedi. Yanında güvende hissettiği adamdan uzaklaştırdılar, dalgaların arasında bir gemiye bıraktılar. Sonunu değiştirmedi hiçbir çaba, o gemi mavi sularda patladı, yani o sular ona da kucak açmıştı.

Çok değil bir zaman sonra yine güldü birileri birilerine hayat dolu, umut dolu gülüşlerle… Sonunu düşünmeden, görmeden, bilmeden öptüler sevdiklerini… Ve kayboldu bir yerlerde hayaller, umutlar, yollar… Ve tek başına çare aradıkları yollarda güçsüz düşüp ağladılar. Maria gibi, Kelly gibi, Koca Yusuf gibi, Nadia gibi o gülüşe tutundular. Gerçekten sevenler sevdiklerinin gidişine ağlarken sevmeyenlerse arkalarına bakmadan kaçtılar. Kelly suda kaldı, karşısındaki adamın gülüşü yalandı.

Gülistan DOKU anısına…

#barajboşaltılsın #gülistandokunerede

  • Sabahattin Ali, Kürk Mantolu Madonna (İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2015)
  • Joyce Carol Oates, Kara Su (İstanbul, Can Yayınları, 1997)
  • Sunay Akın, Önce Çocuklar ve Kadınlar (İstanbul, Çınar Yayınları, 2005
  • Zülfü Livaneli, Serenad (İstanbul: Doğan Kitap, 2013)