Eminim

0
225

Bu sefer eminim, sevilmediğimden. Eminim, kimseyle rekabete giremeyeceğimden… Eminim, bir işe yaramadığımdan ama üzgünüm, üzgünlüğüm bunu fark etmemden. Öfkem, hararetim gelmeyişlerinizden…
Ve yorgunluk kapladı hayatımın her yanını, eskiden olsa beni havaya uçuracak şeylere şimdi tepkisiz kaldığımdan anlıyorum bunu. Hayatın en acımasız yanıymış bu, güç verirmiş ve tecrübe edinirmişsin. Eminim, bunların beni yerle bir ettiğinden…
Eminim en çok seni sevdiğimden ama beni hiç böyle görmediğinden… Görmediğinden bu acım, kederim. Vurmandır kalbime ağır ağır… Hep emindim gideceğinden. Lakin daha geç olsaydı olmaz mıydı? Ne bilelim ben bi elli yaşına geldiğimde falan. Bilirsin razıydım seni omuzlarımda taşımaya. Severdim nazını da kavganı da. Öperdim en sarhoş hallerinden ve sarıp sarmalardım beni sevmeyen yerlerinden.
Bana bakmaya tenezzül etmeyen gözleriniz olduğundan eminim. Kadınlığıma, gururuma saygınız olmadığından! Bir kez olsun görememeyi gülen yüzlerinizi, beni yıkacağından emindim. Kapatıyorum kulaklarımı, çığlıklarımı duymaya benim bile gücüm yokken, kimsenin yanıma yaklaşmayacağından eminim.
Eminim kimsede bir etki yaratmadığımdan, yokluğumdan. Geceleri ise tek tek yalnızlığımı yazacağımdan, emindim…